പുഴ
കരാറു തീര്‍ത്ത കടലിന്‍റെ കപ്പം തിരികെ-
കൊടുത്തിവിടെയുപവാസമിരിപപ്പാണ്
തലയ്ക്ക്മീതെ സൂര്യന്‍ കത്തിജ്വലിച്ചുo
തീരത്തിന്നരികെ ചക്രങ്ങള്‍ എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു
മേനിക്ക് മീതെ വിഷഗാത്ര മലിനമൊഴുക്കിയും
വിഷമൂട്ടിയീ ലോകത്തിന്‍റെ പേ വാര്‍ഡില്‍
മരണ മണി കാത്തു കിടപ്പാണ്.
ഇന്ന്
പുഴുക്ക് കുഴിഞ്ഞ് നിലാവ് വറ്റിയ കണ്ണുകളും
തേഞ്ഞ് വാററ്റചെരിപ്പുകളും
കരിങ്കല്‍ ഭിത്തി അതിരു തിരിച്ച വഴികളും
മണലെടുത്ത് തുള വീണ കരളും
ബാക്കി കിടപ്പുണ്ട്.
പണ്ട്;
പുഴയുടെ ബാല്യം
കല്ലില്‍ തലതല്ലിയും ചിതറിത്തെറിച്ചും
എന്‍റെ കടലാസു തോണി ഒഴുക്കികളഞ്ഞും
കുഴലൂതി നടന്നരോര്‍മ്മയില്‍ ശേഷിക്കുന്നു
അരികില്‍ തിരതല്ലി കരുത്തുരുണ്ട കല്ലും-
വേരറ്റുപോയ സംസ്കൃതിയുടെ ഏഴുതാപ്പുറങ്ങലും
തേതസ്മരണകള്‍ക്ക് വഴി പറയുന്നു
ഇപ്പോള്‍
സമൃദ്ധിയൊഴിഞപ്പോള്‍
പുഴയുടെ കുഞ്ഞുങള്‍
തൊണ്ടക്കറുതി തേടിയ കടലില്‍
ചത്തു മലര്‍ക്കുന്നു
മഴയുടെ ചുണ്ടുക്കോട്ടിയ പിശുക്കില്‍
മണല്‍ തരികളും വയര്‍ നിറയാതെ വാപൊളിക്കുന്നു
രാത്രി;
പുഴയുടെ മാറില്‍ വഴിയരികിലി
രുട്ടും ചുമന്നേ പാറാവു നില്‍ക്കുന്ന
തെരുവ് വിലക്കിന് താഴെ
ഒരു തെരുവ് വേശ്യ അന്നം തേടുന്നു
ഒടുക്കം;
ഒഴിഞ്ഞ ബോട്ടിലുകളും, ചവറും
ചാലു തീര്‍ത്ത് പുലഞ്ഞിഴയുന്ന
പുഴയുടെ നീരിലെറിഞ് ആഭാസന്‍
കിടന്നു മയങ്ങുന്നു
നഗരത്തില്‍;
രക്തപ്പുഴ തീര്‍ത്ത് മനുഷ്യബന്ധങ്ങള്‍
പുഴയുടെ മാറില്‍ ഉപ്പും പുരട്ടി ഉണങാനിട്ടിരിക്കുന്നു
ചൈത്രകന്‍, ചായം തീര്‍ത്ത ബ്രഷെയിച്ച്
അരങ്ങ് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു
ഇനിയൊരു ജലഭൂപടം വരക്കാനവാതെ
ഇനിയൊരു നോഹയുടെ പേട്ടകമോഴുക്കനവാതെ
പുഴ;
ആള്‍കൂട്ടത്തില്‍ന്‍റെ മഹാസാഗരത്തില്‍
ഒച്ചയെടുത്തപ്പോള്‍ ശോഷിച്ച
ചങ്ക്തുറ്റ നിലവിളിയയമാരുന്നു.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ